بـــــاز مـــنــو آلـــبــوم عـکســات گــریــه هـا و شـب آخر

بــاز می خـــوای بـــری عــزیــز شــی آخـه از ایـنـم عزیزتر؟

بــس نـــبـود انــقــد کــه رفــتــی مــنو تـو شــکنجـه کردی

هــر دفــه مـی ری و می گی بـــاز دوبــاره بــرمــی گـردی

بـــرق چـشــمــای قـشـنـگــت گـفـت بـایــد دیــوونه تر شم

دل زده بـــه ســیــم آخــــر مــی گــه عــازم ســـفــر شـــم

امـــا جـــز چــشــمــای نــازت مــن کـــه جــائی رو ندارم

لااقـــل نـــرو بـــذار مـــن آب و اســـــفـــنـــدو بــــــــیارم

شــــونـــه هــــات یـــه خــونــه گرم دل من یه مرغ ناشی

تـــو کـــجــــا و مـــن ولـیـــکـــن مـــی مــیـرم اگه نباشی

زنـــــدگــی زرده و رفـــــتــن یـــه مـــصـیــبــت طــلایـــی

جــــرم مـــن دیـــوونـــگــیـــتـــه طــبــق قــانــون جـدائی

دوری از چــــشــمــای نــازت نــمــی شـه واسم یه عادت

قـــبـــلــه رو نـــداشــتــه بــاشــی رو بــه کـی کنی عبادت

قـــایــق قــشــنگ دســتــات مــنـو بــرد اون ور دنـــیـــا

اومــــدی مـــونـــدی کــنـــارم ایــن دفـــه نــه تـوی رویا

اومــــدی مــنــو چــه زیـبــا تــو بــه آرزوم رســونـــدی

گــــرد و خــاک رویــاهـــامـــو تو با خنده هات تکوندی

دوس دارم دیــــوونـــه تــــر شـــم تـــو بـاید بدی اجازه

الـــهـــی هـــوای غـــربــت عـــزیــزم بــهـــت بـــســـازه!

تـــو بـــری مـنــم مــی شـــیــنم می شــمـرم فقط ستاره

مـــاه داره ادای چـــشـــم روشــــنـــــت رو درمــیـــاره

صـــــدای مـــخــمــلی تـــو تـــنـــهــا یـــادگـــار زیـــبــا

گـــفــتــی بـــرمی گردی بــا بـــرف اونموقع بهاره زیبا

مـــن مـــی خـــوام بـــرم تـــو کوهها برن التماس برفا

ایـــنــو بـــه هـــر کـــسی گفتم خندید و گفتش چه حرفا!

ولــی راس مــی گـــم عـزیزم من می رم برفو می یارم

اون بـــیــاد تــو بـــرمی گـردی من تو این شکی ندارم

قـــول تـــو یـــه دنــیــا عــشــقــه ارغـــوانـی و مـقـدس

دســـت گــلــدونــا بـه همرات نمی شه مثل تو هیچ کس

تـــور دور آرزوهـــام نــقــره بــود ولـــی ســـیـــا شـــد

چـــشـــام از گــریــه خــونــه واســه کـــوچ مـاهـیا شد

آســـمـــون دلــش گــرفــــتـــه پــر ابـــره پــر بـــارون

مــــث وقــتــی کـــه جـــدا شــه لـیلی از چشای مجنون

فـــقــط از غــصــه دوریــت روزی صد تا فال می گیرم

دیـــگــه ای هـــزار و یک بار واسه دیــدنـت می میرم

می تـــونم فـقــط بــا اشـکــام بـا چشـای سرخ و خیسم

تـــا زمـــونی کــــه بـتـــونم واســـــه تــــو بـــنـــویـسم

تــــو کـــه هـــفـــت تـــا آسمونی اما آسمون به همرات

هــر چــی مـهــتـابــو ســتــاره س هـمه قربونی چشمات

رود و دریـــاهـــا مــی ریـــزن خــودشــونـو پشت راهت

آســـمــون خــم شـــده انگار واســـه دیــــدن نــگـــاهـت

قــــســمــت مــا شـــده انگار صـــبر و تــنهائــی و دوری

بـــه خــدا واســت می مـــیرم کــافــیــه بگـی چـه جوری

تــــا بــری هــمـته مــی دونـــن اینجا ها بارون می گیره

بـــرســی اونــجــا مــی بــیـنی هــر چی ابره داره می ره

روزا رو بـــه هــم مـی دوزم می شــمـــرم تا که بشه دی

خــــدا می دونـــه کــه اونـجــا دوبــــاره بـــمـــونی تا کی

تــــو بـبـخــش بــده ولیکن ایــنا شعـره خــط خطی نیست

رفــــتــنــت تــلخـــه عــزیـزم چونکه به این راحتی نیست

امـــا جــز صــبــر و تــحــمل مــثــل اینکه چاره ای نیست

دل مــیـگــه نـــرو ولـــیکن اونکــه ایــنجا کاره ای نیست

برو تــــو هــمــیشــه هــســتی من صاحب چشمای روشن

مــی دونــم کــه بـــرمی گردی یــــه روزی بــازم پیش من

مــهــم ایــنــه کــه بـــبــارم مــث هــامــون مـــث کــــارون

مــهـــم ایــنـه کـــه بــدونــی مــن دوســت دارم فـــــراوون

مـــهـــم ایـــن نیـســـت کـــه عــزیــزا اومــدن نمونده رفتن

مـــهـــم ایــنــه کــه هـــرجا بودن پای قــــولاشــون نشستن